Historia

Zakładowy Dom Kultury w Starachowicach

Obecny gmach Starachowickiego Centrum Kultury został wybudowany według przedwojennego projektu architektonicznego, wyłonionego w konkursie w 1938 roku na zlecenie Starachowickiego Towarzystwa Zakładów Górniczych. W 1939 roku w chwili wybuchu wojny był w stanie surowym. Przed wojną miał nazywać się Dom Społeczny. Zakłady starachowickie w 1947 roku przystąpiły do dalszej budowy którą dokończono w 1950 roku. Efektownie usytuowany na zboczu w pobliżu parku i na tle parkowo-leśnej zieleni, stanowił niejako znak miasta, symbol jego bram i dominantę. Funkcjonalistyczny układ dwu brył tj. obszernej sali sprzężonej z równoległym, niewiele od niej wyższym blokiem na planie wydłużonego prostokąta (4 kondygnacje) – rozwiązanie upowszechnione szerzej po 1945 – modularne otwory kwadratowych okien skrzydła i wielkie „stojące”, ze szprosem krzyżowym, przeszklenia obu kondygnacji hali w elewacji bocznej: wszystkie te motywy składają się na kompozycję atrakcyjną i monumentalną.

Otwarcie odbyło się 1 maja 1950 roku. Powstał Zakładowy Dom Kultury pod patronatem Zakładu Starachowickiego, późniejszej Fabryki Samochodów Ciężarowych „Star”.

W całym okresie działalności podstawowe zadania Zakładowego Domu Kultury przejawiały się w: rozbudzaniu zainteresowań i potrzeb kulturalnych mieszkańców Starachowic i okolic, kształtowanie aktywnego uczestnictwa w kulturze, organizowanie przedsięwzięć propagujących i prezentujących dorobek kulturalny Starachowic w kraju i zagranicą. Zadania te były i są realizowane są poprzez organizowanie zespołowego uczestnictwa w kulturze, różnorodnych form edukacji kulturalnej, form indywidualnej aktywności kulturalnej, imprez kulturalnych, obchodów świąt narodowych oraz uroczystości miejskich, a także różnorodnych form aktywizujących promocję miasta.

W ZDK działały zespoły taneczne, muzyczne, wokalne, teatralne, plastyczne, literackie, które brały aktywny udział w życiu artystycznym miasta, regionu oraz w imprezach ogólnopolskich.ZDK w czasie swojego istnienia był animatorem wielu form działalności artystycznej, organizatorem licznych konkursów, wystaw i koncertów.

W okresie pierwszej Solidarności ZDK był siedzibą Delegatury związku. Utworzony został radiowęzeł. Na dachu budynku zainstalowany został dużej mocy głośnik, przez który Tomasz Ofman odczytywał komunikaty i wiadomości. Nadawanie rozpoczynano w czasie, gdy ludzie wychodzili z pracy po pierwszej zmianie, czyli o 14.30 a kończono około 15.00. Informacje pozyskiwano z różnych źródeł między innym za pośrednictwem telefax w MPK.

ZDK w okresie 1950 – 1995 kierowali dyrektorzy:

Zdzisław Krywko 1950 do 1981
Jerzy Wąsala od 1981 do 1987
Bogdan Kolbus od 1987 do 1990

 

Starachowickie Centrum Kultury

W dniu 21 listopada 1995 roku Rada Miejska w Starachowicach podjęła uchwałę o utworzeniu Starachowickiego Centrum Kultury.

Misją SCK jest zapewnienie stałego i zrównoważonego rozwoju kultury oraz dostępu do kultury Starachowic na wielu polach działania, poprzez wszechstronne tworzenie, wspieranie i realizację zadań wynikających z potrzeb społecznych i tradycji kulturowych. Animowanie i edukacja oraz bogata współpraca w zakresie kultury w oparciu o rozwój bazy kulturalnej i zasobów ludzkich (ze Strategii Rozwoju SCK). Starachowickie Centrum Kultury stało się organizatorem licznych konferencji naukowych, między innymi prof. dr hab. Stefana Pastuszki „Dylematy Konstytucyjne”. Mówiąc o naszej placówce nie sposób nie wspomnieć o koncertach. Gościliśmy: Alicję Majewską, Ryszarda Rynkowskiego, Andrzeja Rybińskiego, Marylę Rodowicz, Michała Bajora, Edytę Gepert, zespóły: Kombi, Dżem. 8.IX.1996 odbyły się I Zaduszki Jazzowe

Jednymi z większych przedsięwzięć są Dni Muzyki Organowej i Kameralnej, Ogólnopolski Mały Konkurs Recytatorski, cykliczne koncerty operetkowe oraz SOFFA ART – coroczne wydarzenie artystyczne w przestrzeni miejskiej Starachowic, charakteryzujące się prezentacją sztuk alternatywnych (działania off art, performance, happening, graffiti, VJ)

Aktywnie poruszamy się również w obszarach sztuk pięknych, współpracujemy z wieloma artystami co owocuje wystawami: „Impresje Hiszpańskie” – Wiesława Ochmana, „Anioły Świętokrzyskie w Sztuce Ludowej Regionu”, „Dolina Rzeki Kamiennej” – wystawa fotograficzna, „Tatry w Fotografii” – Cezarego Wójtowicza, „Pokaz plastyki nieprofesjonalnej”, „5 obrazów, 10 rysunków” – Marcina Słowika-Wilczyńskiego, Wystawa Exlibrisu, „Malarstwo i grafika” – Macieja Frankiewicza, „Giganci” – Arkadiusza Andejkowa, „Poszukiwania 80×100” – Mateusza Beźnica,  „Ślady ziemi” – Jarosława Kołodziejskiego.

Ambitnym celem SCK jest szeroko pojęte krzewienie kultury wszelakiej. Dlatego powołano wiele sekcji: taneczną, teatralną, wokalną, muzyczną, plastyczną, nowych mediów. Działają: Studio Piosenki, zespoły taneczny TAKT i PLEJADA, Szkółka rzeźbiarska, Teatr TEAM, Studio muzyczne, Kostiumernia, zajęcia z Kultury Japońskiej, zajęcia plastyczne, warsztaty filmowe i teatralne

Dyrektorzy SCK:

Barbara Kurek od 1998 do 2001
Bogdan Swat od 2001 do 2006
Tomasz Kordeusz od 2006

 

Kino

Do wybuchu wojny w Starachowicach były trzy kina stałe. Dwa należące do Straży Pożarnej, a trzecie prywatne „AS” p. Lemana.

Po wojnie stałe kino „Star” zaczęło funkcjonować przy ZDK od 1957 roku. Po rozwiązaniu ZDK w budynku działała firma Jaspol – kino działało sporadycznie. Od 1992 roku kino nie działało, budynek był wynajmowany przez Club „S” firmy International Corporation z Kanady. Początek lat 90-tych to wznowienie działalności kina pod patronatem STBS. 1 września 1998 roku powstało Kino Miejskie SCK – pierwsze projekcje to „Argamedon” i „Na ostrzu szpady” , otworzyły nowy rozdział – zapoczątkowały działalność Kina Miejskiego Starachowickiego Centrum Kultury.

Od początku lipca do końca sierpnia 2012 roku trwały prace remontowe i modernizacyjne kina. Przeprowadzono tak zwaną adaptację akustyczną, czyli wytłumiają ściany sali płytami dźwiękoszczelnymi oraz zainstalowano specjalne panele akustyczne aby stworzyć idealne warunki dla projekcji kinowej i realizacji koncertów. Sala kinowa jest w kolorze czarnym, zwiększając komfort odbioru. Zamontowano aparaturę kinową, działającą w najnowocześniejszej technologii 3D, rozdzielczości 4K jak i umożliwiającą wyświetlanie filmu do 64 klatek na sekundę. Zamontowano także srebrny ekran do projekcji 3D.

Technologia pasywnego 3D pozwala na odbiór w doskonałej jakości, bez nieprzyjemnych efektów. Od grudnia 2013 roku gmina prowadzi inwestycje, które całkowicie unowocześniły widownię którą podniesiono. Zainstalowano nowe, bardzo wygodne i funkcjonalne fotele.

Planowane są dalsze inwestycje wewnętrzne – remont foyer, toalet i sal prób.